| Воўк напаў на дваіх жыхароў Парохонска Пінскага раёна |
|
|
|
«Нарадзіўся ў кашулі». Так аб сабе можа адважна сказаць сорокашестилетний жыхар Парохонска Рыгор Герасімавіч. У сваёй вёсцы ён зараз — амаль герой. Мужчына быў першым, хто сустрэўся на шляхі ваўка, які зайшоў у жылы сектар. Напярэдадні, 1 лютага, полевод раніцай, як звычайна, выйшаў з хаты на працу. Зачыніў за сабой брамку. Што гэта быў укус ваўка, Рыгор Герасімавіч зразумеў не адразу. Вырашыў, што гэтая была вялікі сабака. Таму і да лекара засобирался не адразу. Полевод вырашыў адправіцца на працу — у мясцовым калгасе як раз разгар сезону. Да медыкаў звярнуцца прымусіла яго жонка, калі на параненым сцягне выступіла кроў. Раніца было звычайным і для вартаўніка майстэрняў Парохонского ААТ Валянціна Шаўчука. Ён ішоў на аўтобусны прыпынак. Воўк напаў на яго ззаду. У двухстах метрах ад хаты. Збіў з ног. Укусы — на нагах, руцэ і моцны — на сцягне. Ад дакладнай згубы мясцовага жыхара выратавала толькі спрыт. Дарэчы, пацярпелы хаджалы паляўнічы. Толькі вось у рукапашную з ваўком уступіў упершыню. Колькі доўжылася небяспечная для жыцця дужанне, Валянцін не памятае. Суседзі, прыйшэлыя на дапамогу, кажуць, што паядынак працягваўся не больш пятнаццаці хвілін. Паляўнічы параненай рукой утрымліваў ваўка, пакуль той не пачаткаў затыхацца. Абодвух жыхароў Парохонска даставілі ў Пінскую цэнтральную лякарню. Зараз аднавяскоўцы сталі яшчэ і суседзямі па бальнічнай палаце. За станам іх здароўя назіраюць медыкі. Галаву забітага драпежніка павезлі на экспертызу ў абласны цэнтр. Тамака вызначаць, ці быў ён балючы шаленствам. Наогул, такія выпадкі, калі воўк нападаў бы на мясцовых жыхароў, рэдкія ў медыцынскай практыцы. Апошні меў месца на Пинщине тры гады назад. |
| < Пред. | След. > |
|---|