| Ladies night: адназначна неадназначны спектакль |
|
|
|
8 Марта яны мучылі глядачак дыялогамі два гадзіны, каб потым на працягу гадзіны эфектна распрануцца. Ladies night - самы які інтрыгуе і хвалюючы спектакль з тых, якія мне прыходзілася бачыць. Фабула простая і немудрагелістая. Кампанія беспрацоўных мужчын-металургаў наторкаецца на газетную аб'яву, якое запрашае на мужчынскае стрыптыз-шоў, квіток варта 200 даляраў. І тут сама сабою нараджаецца ідэя арганізаваць сваё шоў для жанчын, каб нарэшце вылучыцца з фінансавай чорнай дзюры. Аднак аказваецца, што не так-то проста распрануцца нават сябар перад сябрам і амаль немагчыма навучыць «танчыць сланоў». У сярэдзіне падання сітуацыя выглядала настолькі безнадзейна, што закраліся смутныя сумненні: а раптам слова «стрыптыз» у афішы - проста рэкламны трук. На працягу амаль двух гадзін не даваў уседзець на месцы большай часткі залы пытанне: «Ці сапраўды акцёры распрануцца на сцэне?» Уразіла надзённасць паднятых праблем. Адназначна сказаць, у чым складаецца галоўная думка гэтай пастаноўкі, складана… У тым, што безнадзейна беспрацоўнаму мужчыне дакладная дарога толькі ў стрыптыз? А можа, у тым, што ўсякі мужчына здольны ператварыцца з пузатага мужлана ў линялой суколцы ў эфектнага і прывабнага Бэтмена ў чырвоных стрынгах? Або ў тым, што толькі сапраўдныя мужчыны дзеля таго, каб забяспечыць сям'ю і вярнуць каханых, гатовыя пераступіць праз сваё самалюбства, паняцце аб прыстойнасці і мужнасці і агаліцца перад «натоўпам неистовствующих истеричек». Уразіў сам факт існавання такой пастаноўкі ў Беларусі. Ladies night - гэта нават не спектакль, а шоў, добры камерцыйны праект, які ў Еўропе, Расіі і Ўкраіне карыстаецца вялізнай папулярнасцю. У Брэсце жа абмежаваліся адным паданнем: арганізатары асцерагаліся, што на другі не прададуць квіткі. Шкада, сарафаннае радыё напэўна сабрала бы яшчэ адзін зала ў ДК. Уразіла акцёрскае майстэрства. Зборная трупа акцёраў з розных беларускіх тэатраў (К.Крумкачоў, Р.Чернецкий, А.Кривецкий, М.Есьман, З.Чекерес, У.Казлоў, А.Душечкин) пражыла гэтую п'есу зусім па Станиславскому. На сцэне паўсталі класічныя анекдатычныя мужыкі: хамаватыя, бескультурныя, безграшовыя, для якіх жыццё існуе толькі ад канапы да бара, а вулічная бойка - упадабаны спосаб забаўкі. Але ў той жа час горача кахаючых сваіх жонак і дзяцей, далікатна отзывающиеся аб старэнькіх бацьках, з павагай якія адносяцца да рэлігійных догм. А у другой частцы здарыўся «мантаж»: суровыя, нязграбныя металургі пераўвасобіліся ў цудоўных танцораў настолькі натуральна, як быццам і сапраўды некалькі тыдняў займаліся з прафесійным харэографам. Уразіла публіка. Некаторыя напомаженные і надушенные прадстаўніцы выдатнага полу пагардліва моршчылі носікі, калі з вуснаў галоўных герояў цалкам натуральна зрывалася дужае слоўца. Дарэчы, у адным з інтэрв'ю прадзюсар шоў, дырэктар агенцтва «Альфа-Канцэрт» Яўген Ершов растлумачыў, што хоць з арыгінала п'есы было прыбрана адсоткаў 90 мацюка, частка лаянкавых слоў вырашылі пакінуць - для праўдападобнасці выявы. Інакш гэта былі бы не рабацягі, а «рафінаваная арыстакратыя з кніг Дастаеўскага». Некаторыя глядачкі былі не ў стане своечасова прыйсці на спектакль і нават адключыць гук у мабільным тэлефоне. Якое адбываецца ў зале ДК порамі нагадвала гладиаторские баі: закатаваныя інтрыгай і стомленыя чаканнем берасцейкі патрабавалі гледзішчы, выкрыкваючы: «Ну давай ужо, распранайся!» А ледзь западозрыўшы лагічнае завяршэнне спектакля, здаволеныя спаўна бесцырымонна зрываліся са сваіх месцаў і з энергіяй стыхіі прасоўваліся да выхаду, цалкам не падумаўшы аб тым, што акцёраў трэба бы элементарна аддзячыць апладысментамі… Адназначна неадназначны спектакль. b-g.by |
| < Пред. | След. > |
|---|