Дынаміка фінансава-эканамічнага крызісу ў Беларусі простая. Замежныя слоікі, у асноўным расійскія, штучна стварылі ў краіне дэфіцыт валюты. З-за адсутнасці даляраў затармазіўся імпарт спажывецкіх тавараў, утварыўся дэфіцыт, насельніцтва кінулася скупляць усё запар, паваліўся курс нацыянальнай валюты, узляцелі кошты і т.д.
У цяжкі момант Расія працягнула братэрскай краіне «руку дапамогі» - паабяцала крэдыт, але пры ўмове, што Менск па падобным кошце прадасць расійскім алігархам сістэмаўтваральныя прадпрыемствы беларускай прамысловасці. У самой Расіі гэтыя шакалы ўжо ўсё раскралі і разбурылі, зараз надышоў чаргу Беларусі, дзе шматлікае атрымалася зберагчы з савецкіх пор.
Аднак аддаць алігархам беларускую эканоміку значыць страціць палітычны суверэнітэт, і прэзідэнт Лукашэнка выдатна гэта разумее. Але як ён вылучыцца з кута, куды яго загналі, незразумела. Ва ўсякім разе, ці наўрад Захад дапаможа яму адбіць рейдерскую атаку з Масквы.
У падобным становішчы знаходзіцца зараз лівійскі лідэр Каддафи. У краіне ідзе ўзброены мяцеж супраць законнай улады, якую Захад узяў, ды і па старой каланіяльнай звычцы абвясціў пазапраўнай і паслаў самалёты з караблямі ваяваць на боку мяцежнікаў. Расія, якая магла бы дыпламатычна выгандляваць Каддафи, а то і па старой памяці дапамагчы яму зброяй, прыняла бок ЗША і Еўропы.
Беларусь з Лівіяй краіны вельмі розныя. Агульнае ў іх толькі адно - Лукашэнка з Каддафи лічацца «дрэннымі хлопцамі» з-за іх самастойнасці і нязгодлівасці, нежадання ахвяраваць нацыянальнымі інтарэсамі ва ўгоду заходнім глобализаторам. За гэта іх збіраюцца знішчыць, як у сваё час прыбралі свавольных Мілошавіча з Саддамам Хусейнам.
Самае трывожнае складаецца ў тым, што ўвогуле глобалистском наступе на суверэнныя дзяржавы Масква зараз выступае адзіным фронтам з Вашынгтонам і яго еўрапейскімі сатэлітамі. Горш таго, кіруючы рэжым праводзіць глобализаторский курс і ў дачыненні самой Расіі.
Так, прэзідэнт з урадам упарта дамагаюцца ўступы ў СГА, хоць відавочна, што гэта заб'е айчынную вытворчасць, як прамысловае, так і сельскагаспадарчае. З-за халоднага клімату для вытворчасці адзінкі прадукцыі ў Расіі патрабуецца ў паўтара разу больш энергіі, чым у Еўропе і ў Амерыцы. А паколькі галоўнай умовай удзелу ў СГА з'яўляецца раўнаванне нутрарасійскіх коштаў на энерганосьбіты з міжнароднымі, айчынная вытворчасць, пры іншых роўных, стане ў прынцыпе неканкурэнтаздольным. «Вольны гандаль» у такіх умовах эквівалентная эканамічнаму самазабойству.
Тандэм не можа гэтага не разумець, але ўсё роўна прыгнёт сваё. Дакладней, не сваё, а амерыканскае. А яшчэ дакладней, нават не амерыканскае, а выгоднае транснацыянальным карпарацыям, якім нацыянальная вытворчасць у Расійскай Федэрацыі зусім не трэба, ды і сама гэтая Федэрацыя толькі мяшае, а трэба толькі наша сыравіна.
Калі гэта не дзяржаўная здрада на вышэйшым узроўні, то разумовае засмучэнне. У любым выпадку такую ўладу трэба тэрмінова змяняць. Менавіта да таго, судзячы па ўсіх прыкметах, справа і ідзе.
А пакуль у Расіі не ўсталявалася ўлада, руководствующаяся нацыянальнымі інтарэсамі краіны, а не запатрабаваннямі транснацыянальных карпарацый, Лукашэнка з Каддафи застаецца толькі пажадаць мужнасці ў іх адзінаборстве з глобализаторским монстрам. Рускія нацыянал-патрыёты, стаўшы кіруючай сілай, абавязкова ім дапамогуць. Чакаць засталося нядоўга.
za-nauku.ru |
