| ПАЛЯВАННЕ – І АДПАЧЫНАК, І ПРАЦА |
|
|
|
На пытанне: ці можна сумяшчаць ролю добрага сем'яніна хаты і каштоўнага супрацоўніка на працы шматлікія адкажуць не адразу. Пазнаёміўшыся з сям'ёй Зміцера і Таццяны Степанюков з д. Бернады, можна з упэўненасцю сказаць – можна, бо належнае ўвага надаецца і дзецям, і працы. Асновай дужых сямейных адносін павінны быць узаемнае каханне і разуменне. З гэтым сцвярджэннем цалкам згодны маладыя мужы. Сёння яны шчаслівыя бацькі дваіх дзяцей – старэйшай Насці 3 гады, а малодшаму Данику ўсяго 1,5 месяца. Летась маладая сям'я абзавялася і сваім жыллём, у якім Таццяна, як добрая гаспадыня, заўсёды падтрымлівае цеплыню і выгода. - Пажаніліся мы чатыры года назад, адразу пасля вяселля сталі на чаргу якія жывуць у нястачы ў жыллё, а неўзабаве атрымалі палёгкавы крэдыт, – распавядае Зміцер. – Вядома, велізарную дапамогу нам аказалі бацькі. Тады мне прыйшлося асвойваць будаўнічыя спецыяльнасці – некаторыя рамонтныя працы выконваў сам, нямала яшчэ маецца быць зрабіць. З суседзямі Степанюкам таксама павезла – побач з імі жывуць пяць маладых сем'яў, іх дзеці па веку амаль аднагодкі. Часта ходзяць у гасцюй сябар да сябра, адпачываюць разам на прыродзе. - Я з дзяцінства кахаў прыроду і паляванне, – дзеліцца Зміцер. – Мусіць, таму і сумясціў сваё захапленне з працай. Цікавасць да палявання прышчапіў мне бацька. З 12 гадоў мы разам з ім калясілі па лясах раёна – будавалі кармушкі, загоны для маладняка, кармілі дзікіх жывёл, лавілі браканьераў. На дзень нараджэння ён падарыў мне паляўнічая стрэльба. Стаўшы паўналетнім, кожныя выходныя знікаў у лесе, паляваў на дзікіх жывёлах і птушак. У двары ў Степанюков жывуць хатнія гадаванцы – дзве паляўнічыя сабакі – нямецкі курцхаар і ягдтерьер. Шчанюка рэдкай пароды курцхаар Зміцер купіў у Пружанах, замовіў яго за паўтара гады да таго, як ён з'явіўся на святло. Па словах Зміцера, яго сабакі – галоўныя памагатыя на паляванні. Праца маладога чалавека таксама звязаная з паляваннем. Скончыўшы чыгуначны тэхнікум у Брэсце, Зміцер Степанюк уладкаваўся падлоўчым Брэсцкай раённай арганізацыйнай структуры РГ ОО «Беларускае грамадства паляўнічых і рыбаловаў». Сёння ён займае ў гэтай арганізацыі пасада галоўнага паляўніцтвазнаўца. У яго абыходзе тэрыторыі Лыщицкой, Знаменской, Радваничской і Мухавецкой охотдач. Кантралюе Зміцер таксама працу падлоўчых, выдае паляўнічым пуцёўкі, шмат часу займае праца з дакументамі. Апыняецца, атрымаць дазвол на паляванне не так проста, ды і не таннае гэтае захапленне – неабходна атрымаць дазвол на захоўванне зброі, а таксама здаць іспыт у лясгасе. Аднак шматлікія спрабуюць пайсці лягчэйшым шляхам, пераступаючы закон. Па словах суразмоўцы, сёлета, у адрозненне ад мінулых, не было выпадкаў браканьерства. Для паляўнічых існуюць сезонныя і краявідныя абмежаванні – з-за малой колькасці ў лясах раёна ласёў і аленяў паляванне на іх забараняецца, на астатніх звярэй можна паляваць толькі ва ўсталяваны сезон. Кожную зіму праводзіцца ўлік жывёл – іх лічаць па слядах, якія добра бачныя на заснежанай зямлі. Распавёў Зміцер аб мерапрыемствах, якія іх арганізацыя праводзіць у раёне. Для чальцоў паляўнічага грамадства (а іх сёння каля 800 чалавек) уладкоўваюць спаборніцтвы па стральбе і рыбнай лоўлі. У вёсцы Сосновка рэгулярна праходзяць выставы і змаганні паляўнічых сабак, на якіх і выяўляюць іх працоўныя здольнасці. - У апошнія гады шэрагі чальцоў нашай арганізацыі актыўна папаўняе моладзь, – кажа Зміцер. – Па сабе ведаю, што цікавасць да палявання ў хлапчукоў выяўляецца ў дзяцінстве. Для школьнікаў і падлеткаў у нас дзейнічае юнацкая секцыя. У верасні Брэсцкая раённая структура «Беларускага грамадства паляўнічых і рыбаловаў» адзначыла 90-годдзе са дня адукацыі. Прадстаўнікоў усіх абласцей краіны сабралі на свята ў Менску. У праграме мерапрыемства былі конкурсы, выстава паляўнічых сабак, спаборніцтвы па рыбнай лоўлі, дзе нашы землякі, дарэчы, занялі першае месца. Кожная вобласць прадставіла і сваю экспазіцыю трафеяў. Зміцер Степанюк – цікавы і захоплены чалавек. Да сваіх 28-і гадам ён ужо шматлікага дамогся – і дрэва пасадзіў, і хата пабудаваў, дапамагае жонцы выхоўваць сына і дачка. «Часу ў мяне на ўсё хапае, таму што ўмею яго правільна размяркоўваць», – падзяліўся сакрэтам Зміцер. |
| < Пред. | След. > |
|---|