Кіраўнікі горада і прадпрыемстваў абмяркоўвалі, як «выцягнуць» пяцігодку.

«Мы самі не ведаем, што мы можам» У аўторак, 9 лютага, у Брэсце мінула штогадовы збор гарадскога гаспадарчага актыву. Традыцыя падобных форумаў бярэ свой пачатак яшчэ з савецкіх часоў. Невыпадкова Аляксандр Палышенков, старшыня гарвыканкама, у канцы абмовіўся, назваўшы дадзенае мерапрыемства «партхозактивом». Зрэшты, абмоўка гэтая не выглядае гэтак ужо ашаламляльнай, калі ўлічыць, што словы «пяцігодка» і «працоўны подзвіг» гучалі з трыбуны досыць часта. А за «прагнознымі паказчыкамі» відавочна адгадвалася гэтак знаёмае юху любога кіраўніка са стажам слова «план». Удзельнікі нарады (у зале ОКЦ памкнуліся каля 400 кіраўнікоў прадпрыемстваў і ўстаноў рознай формы ўласнасці) абгаварылі вынікі сацыяльна-эканамічнага развіцця (СЭР) Брэста ў 2009 году, азначылі планы на найблізкі далягляд. Як адзначыў у сваім дакладзе Аляксандр Палышенков, мінулы год апынуўся для горада правальным: ні адзін прагнозны паказчык СЭР, акрамя будаўніцтва жылля, не выкананы. Аднак ёсць і пазітыў. Не згорнутая ні адна сацыяльная праграма. Узровень беспрацоўя не вырас і складае сягоння 0,7 адсотка ад усяго працаздольнага насельніцтва абласнога цэнтра. А рэальны заработны поплатак нават паднялася на 2 адсотка і дасягнула ў сярэднім 1 мільёна 58 тысяч рублёў. Пры гэтым больш за на трыццаці прадпрыемствах сярэдні заробак не перавышае 600 тысяч, а шматлікія працаўнікі бюджэтнай сферы маюць месячны прыбытак усяго 350-400 тысяч рублёў. Яшчэ адна выразна выяўленая тэндэнцыя мінулага гады – рост складскіх запасаў на прадпрыемствах. Так, на ААТ «Дываны Брэста» назапасіўся амаль сямімесяцовы запас, на «Элме» і «Надзее» – пяцімесяцовы, на радыетэхнічным заводзе – амаль трохмесяцовы. Па словах мэра, 2010 год стане вельмі напружаным. Для таго каб забяспечыць выкананне пяцігадовага задання, варта не проста выйсці на прагнозныя 110 адсоткаў росту вытворчасці, а дадаць да гэтага яшчэ 10 адсоткаў. Таму кожнае заданне для прадпрыемстваў грунтуецца на двух лічбах: першая – уласна прагноз, ніжэй якога апускацца нельга, а другая – арыенцір, да чаму варта імкнуцца. Аднак вынікі студзеня сведчаць, што ў цэлым прамысловасць горада толькі пачынае выходзіць з рэцэсіі, відавочна не дацягваючы нават да базавага прагнознага ўзроўня. Рост склаў усяго-то 2,7 адсотка. І забяспечылі яго, у асноўным, некалькі прадпрыемстваў, якім кан'юнктура рынка дазволіла выбіцца ў рэкардсмены: ААТ «Брэсцкі электроламповый завод» – 167,7 %, дзель прадпрыемства «Анрэкс» – 182,7 %, ЧУП «Пинскдрев-евромебель» – 140,8 %, ІП «Інка-Фуд» – 121 %. Паміж тым Аляксандр Палышенков выразна сфармуляваў пазіцыю выканаўчай улады з нагоды прагнозу СЭР. «Мы не будзем любым коштам выціскаць з прадпрыемстваў гэтыя паказчыкі. Але вы ўсё добра павінны разумець. Кожны адсотак прыросту ВУП дасць дадаткова 12 мільярдаў рублёў у бюджэт, у тым ліку ў гарадскую казну 3,5 мільярда. Вось і лічыце: плюс 10 адсоткаў – 35 мільярдаў», – заявіў мэр, звяртаючыся да прысутных. Спыніўся ён і на даляглядах развіцця сацыяльнай сферы. Так, у 2010 году маецца быць пабудаваць 315 тысяч квадратных метраў жылля. Калі гэты план будзе рэалізаваны, Брэст можа першым з абласных цэнтраў дасягнуць паказчыку – адзін квадратны метр у год на кожнага жыхара. Агульная жа сума інвестыцый у сацыяльную сферу павінна наблізіцца да 1,5 трыльёна рублёў (пяць гадоў назад гэтая сума не перавышала 300 мільярдаў). Падвышаная ўвага ўлады плануюць таксама надаць развіццю малога і сярэдняга бізнэсу. Тым больш што заканадаўства сягоння дазваляе мясцовым выканкамам вылучаць сродкі на палёгкавае крэдытаванне гэтага сектара эканомікі. Затым пачалася дыскусія на зададзеную тэму, а менавіта: што неабходна зрабіць для таго, каб максімальна падняць тэмпы эканамічнага росту. Першым на трыбуну падняўся Анатоль Переверткин – генеральны дырэктар ААТ «Брестмаш». Летась гэтае прадпрыемства апынулася ў ліку тых, хто не выканаў заданне і дапусціў паніжэнне тэмпаў. Студзень 2010-го таксама не стаў для «Брестмаша» абнадзейлівым. Анатоль Міхайлавіч імкнуўся запэўніць прысутных, што кіраўніцтва заводу робіць усё магчымае для стабілізацыі і скарэйшага ўздыму. А чыннікі няўдач бачыць у рэзкім паніжэнні замоў на асобныя выгляды прадукцыі. «Я удзячны выканкаму за падтрымку, але горад не жадае аналізаваць чыннікі невыканання заводам даведзеных заданняў», – панаракаў Переверткин. На што раздзел гарадской выканаўчай улады параіў яму лепш працаваць над пошукам партнёраў, а не чакаць, пакуль тыя з'явяцца самі. Няпростая сітуацыя склалася і на ААТ «Брестхлебопродукт». У студзені аб'ем вытворчасці склаў усяго 92,6 адсотка ў параўнанні з тым жа адрэзкам 2009 гады. Дырэктар прадпрыемства Аляксандр Мишковец спаслаўся на тое, што расійскія кампаніі завезлі ў гандлёвую сетку Брэста 5000 тон пакуты па таннейшай кошту, такім чынам, наша пакута засталася на складах. Фактычна ён заклікаў кіраўніцтва горада выставіць заслон на шляхі пранікнення канкурэнтных тавараў, вядучы дужанне з імпартам. На што старшыня выканкама адказаў: «Мы не будзем забіваць здаровую канкурэнцыю. Вырабляеце тавар лепшай якасці, і ў вас будуць купляць». На праблемах спыніўся і малады дырэктар ААТ «Дываны Брэста» Аляксей Баук. Яго прадпрыемства апынулася не проста ў крызісным, а ў вельмі цяжкім становішчы. Па ўказе прэзідэнта, камбінату была вылучаная з бюджэту істотная фінансавая дапамога, вырабленая мадэрнізацыя. Летась атрымалася ў некалькі разоў нарасціць аб'ёмы і ў гэтым маецца быць здзейсніць яшчэ адзін рывок. Але ёсць вялікія праблемы з рэалізацыяй дывановых вырабаў, з-за чаго камбінату катастрафічна бракуе адваротных сродкаў. Аляксандр Палышенков заклікаў усіх якія памкнуліся выявіць салідарнасць і дапамагчы «Дыванам Брэста» абрацца з крызісу, набудучы хоць па адным асобніку прадукцыі. Шмат гаварылася аб аказанні платных паслуг. Дадзены паказчык у мінуўшчыне году – таксама адзін з правальных. Раздзел горада раскрытыкаваў медыцынскія ўстановы за недастатковую, па ім меркаванню, працу ў гэтым кірунку. Аднак Віталь Федорук, галоўны лекар гарадской лякарні N 2, спаслаўся на 45-ю артыкул Канстытуцыі, якая, як вядома, гарантуе грамадзянам бясплатнае медыцынскае абслугоўванне. Маўляў, медыкі не могуць прымушаць чалавека плаціць. Зрэшты, пераканаць мэра яму так і не атрымалася. «Вы павінны канкураваць з дзелямі лячэбнымі ўстановамі ў дужанні за іх кліента», – сказаў Палышенков і паабяцаў пасадзіць на голы аклад тых кіраўнікоў, у тым ліку сацыяльнай сферы, якія не выконваюць план па платных паслугах. На фоне ўсеагульнай крытыкі больш мажорным апынулася выступ Міхася Водчица – генеральнага дырэктара ААТ «Будаўнічы трэст N 8». Гэтае прадпрыемства – адно з нешматлікіх, каму атрымалася летась не проста выканаць, але нават перавыканаць прагноз. І у 2010-м яно таксама мае намер здзейсніць працоўны подзвіг. Адзіны камень, кінуты ў агарод будаўнікоў, – гэтая якасць, якое, нажаль, ніяк не паспявае за колькасцю. Жыхары шматлікіх новых хат нязменна сутыкаюцца з праблемай цвілі і волкасці. Аднак самі будаўнікі настойваюць, што гэта вынік дрэннага ветрання памяшканняў… у сцюдзёную зіму. Аб гэтым казаў усё той жа Міхась Водчиц. І пачуў адказ мэра: «Я не паркетны старшыня. Я прыйшоў з будаўнічай галіны. І вы мяне тут не правядзеце. Таму займайцеся якасцю, не рабіце шлюб. Магчыма, ёсць недапрацоўка праектоўнікаў, з імі трэба папрацаваць. Але не звальвайце свае праблемы на жыхароў. Яны-то тут цалкам ні пры чым». У завяршэнне актыву слова ўзяў намеснік старшыні аблвыканкама Леанід Цуприк. Ён нагадаў якія памкнуліся, што ўдзельная вага Брэста ў эканоміцы рэгіёна складае па шэрагу параметраў звыш сарока адсоткаў. І, такім чынам, менавіта абласному цэнтру маецца быць узяць на сябе роля лакаматыва па выкананні заданняў пяцігодкі. Тут, па словах Л. Цуприка, ніяк не абыйсціся без ідэалагічнай працы. Галоўнае, па ім меркаванню, ні ў якім разе не знізіць якасць жыцця, а, наадварот, дамагацца планамернага яго падвышэння. Гэта і будзе найважнейшым паказчыкам працы ўлады, усіх кіраўнікоў і працоўных калектываў, іх фундушам у рашэнне галоўнай сацыяльна-эканамічнай задачы. Леанід Цуприк нагадаў аб наказе губернатара: Брэсцкая вобласць павінна выканаць праграму цяперашняй пяцігодкі. Аб гэтым жа сказаў у заключным слове і брэсцкі кіраўнік горада. «Рэзервы ў нас ёсць. Мы самі парый не ведаем, што мы можам. Але я веру дырэктарскаму корпусу, веру ў яго прафесіяналізм, у тое, што ён правільна разумее пастаўленыя задачы». Заключным акордам стала прыняцце гаспадарчым актывам рэзалюцыі, сэнс якой – дамагацца пастаўленых задач шляхам падвышэння якасці і працоўнай дысцыпліны.